ماجراهای واقعی از یک دورگه عجیب

چرا جنگها در میگیرند؟ شاید یک دلیل ان گرای ذاتی انسانها به خشونت است . یعنی یک میل درونی برای کشتن همنوع که باعث میشود انسان بسوی جنگ و درگیری تمایل درونی داشته باشد . روانشناسان را اعتقاد بر این است که انسان بصورت ذاتی برای پرخاشگری کشش دارد و این تمایل درونی در کشتارها؛ ویرانگری ها و نابود کردنهای در حین جنگ نمود پیدا میکند. شاید در دیدگاه تجربیات عملی این نظریه نمود چندانی نداشته باشد که رابطه ایی بین جنگ و انگیزه های درونی انسان وجود داشته باشد . شاید میدان نبرد جولانگاهی خوبی برای انسان باشد که بتواند ان میل درونی خود برای خشونت و پرخاشگری را ارضا کند . یعنی این میدان میتواند فرصتی برای انسان بوجود بیاورد تا احساسات جنایتکارانه را که تا این لحظه پنهان نگهداشته است را عیان کند. خشونت و پرخاشگری ویژگی بسیاری رفتارهای انسان است اما تعداد اندکی را وادار به کشتن میکند. بسیاری از کسانی را شخصی را بقتل رسانده اند و ما انها میشناسیم ؛ این کار را در میدان جنگ انجام داده اند و درست به همین دلیل ما از انها ترسی به دل را نمیدهیم چرا که میدانیم دلیلی انها برای کشتن یک شخص در میدان جنگ و شرایط یک جنگ با زندگی عادی بسیار متفاوت است یعنی ممکن نبود که این اشنا در یک شرایط کاملا نرمال دست به ان عمل بزند و مرتکب قتل شود. در ارتش فرقی نمیکند در کجای جهان اما همیشه انضباط و نظم و کار گروهی اموخته میشود اما به عقیده کارشناسان اصلی نکته ایی که اموزش داده میشود و از افراد خواسته میشود همانا کشتن است . یعنی بخش عمده ایی از اموزشهای انان مربوط به نحوه کشتن انسان دیگری در لباس نظامی است .یعنی انا یاد میگیرند تا حدودی را که برای خشونت قائل هستند را نادیده بگیرند و در مواجهه با دشمن هیچ محدویتی را در نظر نگیرند و در شرایط مناسب اورا بکند. گاهی استثناهایی نیز وجود دارند یعنی گروهی از انسانها که بدون اموزش نیز میتوانند بکشند که از انان بعنوان سربازان طبیعی یاد میکنند یعنی مردانی که بیشترین لذت را از غلبه بر موانع جسمی و زندگی در شرایط سخت میبرند. اما رد ارتشهای حرفه ایی نیز این افراد نادرند یعنی در گروه کوچکی در غالب کماندو ها جمع اوری میشوند. یعنی انها در گروه کوچکی جمع اوری میشوند و تحت الشعاع مردانی قرار میگیرند که ذاتا کشتن را بلد نیستند و علاقه ایی به کشتن ندارند. براساس تحقیقاتی که انجام شد در جریان جنگ حهانی دوم انهم بوسیله سرهنگ مارشال انجام پذیرفت نشان داد که فقط پانزده درصد سربازان در نبرد تفنگ های خود را شلیک کردند. حتی هنگامی که مواضعشان زیر اتش بود و جانشان در معرض خطر قرار داشت نتایج تحقیقات حتی برای فرماندهان نیز تکان دهنده بود زیرا هر کس گمان میکرد تنها کسی است که از اجرای فرمان سر پیچی میکند و تنها در موقع حضور افسران اقدام به شلیک مینماید . بی میلی انها به لیک نشانه ترس نبود بلکه نشانه ایی بود برای عدم تمایل به کشتن در مواقع ای که ضروری نیست . مهمترین عوامل ایجاد جنگ ظهور جوامع مبتنی بر دولت است . از دولتهای سنتی دیروز تا دولتهای ملی امروز جنگ در دنیای امروز پدیده ایی است که احتمال ان همیشه وجود دارد . چون دولتها همگی به وسایل اغاز جنگ مسلح هستند و میتوانند اغاز گر جنگ باشند . اگرچه عواملی که به جنگ سرعت میبخشند گوناگون هستند. وقتی دولتها نتواند از طریق مذاکره یا دیپلماسی مسائل خود را حل کنند به جنگ رو میاورند .یا ممکن است جنگ براساس تعارضات ایدئولوژیکی یا مذهبی باشد ولی بهرحال جنگ اموزن نهایی قدرت در عرصه بین المللی است . مشهورترین نظریه پرداز جنگ متفکر المانی قرن نوزدهم کارل فون کلاسویتس این نکته را دقیقا بیان کرده است