ماجراهای واقعی از یک دورگه عجیب

اگر روزی از شما سئوال میکردند که سنگ تجن کجاست مطمنن شما نمیدانستید که سنگ تجن کجای نقشه ایران قرار دارد و شاید ، کسی چه میداند ، حدود یک درصد از مردم ایران این نام را بشناسند ولی بهرحال سنگ تجن روستاییست در شمال ایران در استان سرسبز و شهید پرور مازندران (( تنها ویژگی مشترک همه استانهای ایران شهید پرور بودن آنها بدون توجه به موقعیت جغرافیایی است )) عرض میکردم که ………سالها قبل در این روستا در یک شب بارانی پسرکی پا بر عرصه گیتی نهاد که حسین نامیدندش … نکته اینجا بود که در شب تولد حسین هیچ اتفاق خارق العاده ایی نیافت نه ایوان جایی ترک خورد ، نه شهاب سنگی آسمان را روشن کرد و نه حتی میوه ایی از درختی افتاد . آهان تا یادم نرفته است چرا !!! یک اتفاق افتاد … نه دو اتفاق … اول از همه کره اسب مش ممد آقا مرد (( همان شب با حسین متولد شده بود ، خدا بیامرز )) و دوم اینکه مادر حسین با توجه به حس مادری خود و این مسئله که البته اثبات شده است  که مادران میتوانند خوشبختی و یا تیره روزی فرزند را پیش بینی کنند ، خوب طبیعی است که این بانوی مکرمه سابق مرد … یعنی میدانید ترجیح داد تا نباشد که سیه روزی های پسر را در آینده ببیند (( بزرگ مردانی مانند پاولوف ، کریستوف کلمبوس ، آمریکو وسپوچی ، ییصاق نیوتن و حتی داوینچی میتوانند بر وجود این حس پیش بینی در مادران گواهی و شهادت دهند )) چهل روز بعد از مرگ مادر حسین ،پدر حسین بصورت کاملا اتفاقی متوجه تکه گوشت اضافه ایی در قسمت اتصالی بالا تنه و پایین تنه شد و این کشف منجر به ازدواج مجدد حضرت پدر
گردید و واژه کرج از اینجا وارد زندگی حسین کوچولو شد چرا که نامادری از اهلی کرج بود … باری … حسین بزرگ شد و بزرگ شد و بازهم بزرگ شد و در نهایت او را به مدرسه فرستادند تا از تصمیم کبری آگاه شود و بداند کوکب خانم چه زن مکرمه ای وجیهه ای هنرمندی است که نسل او در تهران ما نیز مانند نسل دایناسورها منقرض شده است و همچنین بفهمد که باز باران با ترانه بر سقف خانه های گلی شمال میکوبد و گاهی منجر به سیل میشود و کلی آدم نیز بی خانمان میشوند …  بهرصورت و علی ایحال حسین نکته اساسی تری را فهمید و ان اینکه او از درس متنفر است و ضریب هوشیش مناسب برای ادامه تحصیل نیست …مقارن با این اتفاق فرخنده و درست در همین ایام نامادری حسین نیز به دو نکته پی برد 1- از حسین خوشش نمیاد 2- او در این روستا چه غلطی میکند؟ چرا که او بچه کرج است ….. بهر صورت و بهر دلیل حسین مجبور به ترک خانه و زندگی با خواهر بزرگی شد که اگر روزی بخواهند فرشتگان را در روی زمین پاداش دهند این خواهر جز برترینهاست(( من این خانم را ملاقات کردم وهماکنون کل هزینه های داروهای حسین را همین خواهر پرداخت میکند ))  …. خواهر ؛ حسین را به مغازه تعمیرات خودرو میفرستد تا حسین که دست به قلم نشد حداقل دست به آچار شود …. و الحق که او نیز استعداد شگرفی در این کار از خود نشان داد (( اخرین شاهکارش تعمیرموتور وسپای شاهرخ بود که بعد از طی مسافت 500 متر انجین در بلوار کشاورز روی سطح خیابان جا ماند )) بهروی حسین 18 ساله شد و بعد هم طبیعتن 19 ساله … وقتی نوزده ساله شد فکر کرد فقط خودش تولدش را یادش مانده است غافل از اینکه سازمان نظام وظیفه نیز تاریخ تولد حسین را به درستی بخاطر دارد و در نتیجه حسین به خدمت سربازی اعزام شد و در حین انجام وظیفه در راه وطن……………..حسین پسر عمویی داشت که مثلن اسمش علی بود … و صرف نظر از فامیلیت ، آنها بسیار جاست فرند بودند و دیگر حدی در رفاقتشان نبود تا اینکه علی تصمیم گرفت تا با عشق دوران کودکیش  مثلا زینب ازدواج کند …….. در شب عروسی حسین بدبخت قصه ما عروس را در لباس عروسی دید و یک دل نه صد دل عاشق عروس شد ……………. تعجب میکنید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بله به همین سادگی او یک دل نه صد عاشق همسر فامیل خود آنهم در شب عروسی شد …. از آن شب بعد دیگر همه بجز خواجه شیراز داستان دلداگی حسین به همسر دوستش را شنیده بودند و آمار رویش شاخ برروی سرها در روستای سنگ تجن با رشد فزاینده ایی روبرو شده بود و در نهایت علی که نمیتوانست مثلن حسین را سر ببرد با همسر جوانش به تهران مهاجرت کرد و حسین…………فهمید که در جایی دور از استان شهید پرور مازندران مگا سیتی ایی وجود دارد که تهران مینامندش که عروسی هزار داماد و البته تا یادمان نرفته است باید بگوییم که حسین بیچاره قصه ما  از این عشق سیاه و نافرجام به رنگ داستان زندگی خودش ، دیوانه شد … بله به همین راحتی حسین دیوانه شد … حسین هم اکنون با ماست یعنی در ساختمان ما زندگی میکند و بجای پرداخت کرایه نظافت و شستشو و رفت روب با شخص ایشان است  … و ایضا او در یک چاپخانه نیز کار میکند و به جرم دیوانگی برای هر هفته کار 5000 تومان حقوق میگیرد .. کارش در چاپخانه نظافت و پذیرایی است و البته هفته ایی یک روز بیشتر نمیرود سر کار آنهم پنج شنبه ها … برای اخذ حقوق …. کیارش میگوید قرصهایی که حسین میخورد اگر به کرگدنی با وزن چند تن داده شود برای 24 ساعت حیوان را  به خواب فرو میبرد … اگر هر شب حسین قرصهایش را نخورد … در گوشه ای مینشیند و به سقف خیره میشود و میخندد…تعجب میکنید … خوب باور کنید که دقیقن همین کار را میکند  …. یک بار که به شمال رفته بود در بازگشت سراغم امد و گفت برایتان از شمال نارنگی آوردم … کلی از خواص نارنگی تعریف کرد و در انتها نیز وعده داد که در آینده نارنگی بیشتری از شمال برایم خواهد آورد. خوشحال بودم و دلم را صابون میزدم که عنقریب نارنگی خواهم خورد فک فرسا ولی …… در انتها حسین با لبخندی ملیح گفت : بین راه یک گروه کارگرافغانی را دیدم که بیرون ترمینال  نشسته بودند دلم برایشان سوخت  نارنگی ها را به آنها دادم !!!!!!!!!!!!! بهرحال دنیای حسین دنیای عجیبی است که برای من سرشار از رمز و راز است ……… و دیشب زمانی که من و گالوین و مارسل در حیاط نشسته بودیم و ستاره میشمردیم …حسین با یک آبمیوه سراغ ما آمد … و بعد بدون مقدمه پرسید کشور خارج هم ادمها ازدواج میکنن (( از نظر حسین همه کشورها  غیر از ایران اسمشان خارج است )) من که حال خوشی نداشتم آرام سرم را پایین انداختم وگفتم : آره کشور خارج هم ازدواج میکنن …. حسین (( شباهت وحشتناکی به لورل دارد )) اینبار چشم به آسمان دوخت و گفت : میدونی الان زیر همین ستاره اون داره به اسمون نگاه میکنه ….اون کیه … اسم دختر را گفت …فهمیدم از چه کسی حرف میزند … چیزی نگفتم ولی حسین مشتاق حرف زدن بود … کاشکی زودتر میدیدمش …. خوب تو که عاشق اون زن بودی چرا برای تصاحبش نجنگیدی ؟ نه جنگ بده …تو روستای ما چند نفر رفتند جنگ شهید شدند!!!!!!!!!! … نه حسین اون جنگ رو نمیگم منظورم باید تلاش میکردی اون رو بدست بیاری … ولی من نمیخوام اون رو بدست بیارم من میخوام باهاش ازدواج کنم … ول کن حسین مهم نیست همینطوریه دیگه   بیخیال    گور بابای دنیا ….همه ما یه روز میمیریم … بعد دوباره به دنیا میاییم … حسین ناگهان به من خیره میشود و میگوید : راست میگی ؟؟ اره حسین باور کن … لبخند میزند من دوست دارم اینبار علی باشم نه حسین ….
تا بعد …..
 

وقتی میگم تا بعد …ول کن بابا مهم نیست یعنی زنده ام

در جریان انقلاب مخملی که با پیروزی مطلق ما در اپیزود اول تمام شد این جاب دیسکرپیشنی بود که برای بخش خرید توسط حقیر نوشته شد )

نمیدانم …. آیا من فقط غر میزنم ؟ نمیدانم ایا تفاوتی است بین غر زدن مانند پیرزنان یا دیدن تلخی هایی که ما را احاطه کرده است …. ایا دیدن و نوشتن از نرگس حیدری و یا جلالها زنجموره کردن و فیلم هندی نمایش دادن است ؟ مهمترین وظیفه ای مه که بهر دلیلی پا یمان به این کشور گل وبلبل باز شده است چیست …. پس نیک اندیشیدن و صراحت کلام به درد کجا میخورد …. من با پرده دری و شکستن مرزها و حدود موافق نیستم که اعتقاد قاطع دارم جوامعی توانسته اند به تکامل دست یابند که حرمتها را حفظ کرده اند … اما احساسم به من میگوید بنا بر ملاحضاتی مانند داستان سر و کلاه چشمانمان را برای دیدن حقایق تلخی مانند دختر جوراب فروش میدان انقلاب و هزاران جلال و نرگس حیدری بسته ایم و علاقمندیم به جای آن پیگیر علایق گلزارها و بنیامینها باشیم …. آنها که اهل کتابند ؛ ممترین وظیفه خود را انتخاب کتابی میبینند که حرفی برای گفتن داشته باشد و این در مورد وبلاگها نیز صدق میکند …. حرفی که بدون ایجاد هرگونه شباهت با پرده دری ؛ به سنتهای غلط حاکم رد اجتماع بتازد ؛ ناهنجاریهای اجتماعی را که به غلط هنجار محسوب میشوند را بیان کند ؛ به عمق دردها بزند . با زیبایی هنر خلق کلمات زشتی های پیرامون را عریان کند و در نهایت مخاطب را درگیر چرا کند …. این مشخصه هر اثر خلق شده در کشوری با ویژگی های ایران است که مردم ذاتا و ژنتیک علاقمند به خوابیدن و بستن چشمانشان هستند ……. بیان حقایق تلخ طرفداری ندارد و ما خوشمان نمیاید که تصویر نرگسهای اطرافمان را ببینیم و برای آن همیشه توجیه داریم چون دوست نداریم خواب شیرین ما و رویامان از محیط اطراف به هم بریزد ….

همه ما آنقدر خود را محترم میدانیم و با شخصیت که دیدن و صحبت کردن از بعضی از معضلات اجتماعی ؛ از بررسی آنها و یا حتی فکر کردن به آنها دوری میجوییم …کسی نمیداند شاید مسخ شده ایم ….  کسی نمیداند شاید مشکلاتی را که میشد به راحتی نسبت به حل انها اقدام کرد با بی توجهی صرف ما تبدیل به بحرانی شد که عواقب آن زندگی ما را فرا گرفت….

یادمان نرود …. دیدن بسیار سخت تر از ندیدن است …. و زندگی هنری است که هر کسی ندارد …. نمیتوانم به کسی که خودکشی میکند احترام بگذارم ………چون انها از زندگی میترسند …. از بازی کردن میترسند ……… زندگی جنگ نیست …. زندگی بازی است ….

تا بعد

وقتی میگم تا بعد بازهم فرایند غر زدن را ادامه خواهم داد

بوم …بوم …. بوم …… بوم …… یه چیزی داره توی سرم میکوبه … چایی نمیخواین …سرم رو برمیگردونم … نمیخوام از حالت صورتم چیزی بفهمه … نمیدونم چیکار کنم …. میخواهم پاشم بهش بگم که بابا … آقای نون …. زنت داره به تو خیانت میکنه … تو میایی اینجا بعنوان آبدارچی کار میکنی …و اونوقت در لحظاتی که تو داری مثل سگ کار میکنی و حرف میخوری … زنت پنهانی ترین زوایای بدنش رو به دیگران عرضه میکنه …. یاد جمله دیشب آتوسا میافتم که برگشت گفت تو داری وبلاگ مینویسی تا ترحم ماتیلدا رو جلب کنی /….. فاک فاک فاک فاک ….. شت ..شت … اعصابم بهم میریزه…. میرم بهش میگم … که گالوین جلوی من وایستاده … کجا میری ؟ نگاهش میکنم .. سالهاست که عصبی ندیدمش … میرم بهش میگم که زنش فاسق داری … تو این کار رو نمیکنی … مثل همیشه آرومه … پلک نمیزنه و فقط ..مستقیم زل میزنه توی چشمای آدم … دلم میخواست یکی اینجا بود … نمیدونم آهنگ زمانی برای ما از مونیتور کامپیوتر پخش میشه که … میگم … چرا ؟ چرا اون باید این سرنوشت رو داشته باشه … خدایا تف توی صورتت که اینهمه نامردی .. نامرد .. نامرد .. کثافت … تو چی به آقای نون دادی که حالا داری جریمه اش میکنی … هان .. این ادم همه ارزوی اینده اش اینه که یه گوشی موبایل ۲۰۰هزار تومنی بخره … میخندی خدا ؟؟؟ میخندی ؟؟ بخند لعنتی .. ازت بدم میاد ازت متنفرم .. حتی اگه وجود داشته باشی ازت متنفرم خدای لعنتی … تو دروغی .. دروغ .. تو وجود نداری … چرا اون … دوباره میاد سراغم … آقای روبی چیزی نمیخواین براتون بگیرم … بیا یه شکلات برات آوردم …. اوه فاک … فاک … با لرزش صدا میگم ممنون .. بلند میشم .. باید یه کاری بکنم ….

گالوین نگاهم میکنه … میخوای چیکار کنی … یه کاری که نه زندگی اینو بهم بزنم .. نه یه بچه بی مادر بشه … نه من عذاب بکشم … گالوین با ارامش همیشگی نگاهم میکنه … همیشه وقتی من حرص میخورم اونه که ارومم میکنه ….. خوب این چه کاریه میتونی توضیح بدی ؟ نه نمیتونم توضیح بدم !… میدونی اگه بهش بگی چی میشه ؟ اینو گالوین میگه در حالی که داره لیوان بزرگ چایی رو مینوشه و با لذت با گرده های بخار که از داخل لیوان چایی داغ بلند میشه بازی میکنه ………..نه چی میشه تو به من بگو …. گالوین با لبخندی تلخ میگه : خوب این اتفاق میافته یه دعوای مفصل رخ میده … تصور کن اونهم جلوی چشم بچه …. خوب بعدش ..اینو من میگم درحالی که از گرما ؛ خشم و حرص در مرز انفجار هستم و هر ان میرم که بزنم یکی رو جر وا جر کنم … بعد اون زن قهر میکنه و میره و دو حالت پیش میاد … یا این آقای نون شما زنش رو میبخشه که تا اخر عمرش عذاب میکشه و زندگی براش میشه جهنم … یا این کار و نمیکنه و چون کاری نداره و پناهگاهی نداره تو یه بچه رو بی مادر کردی و مردی رو بی اشیانه … به همین سادگی ……تو داری یه جوری از زنه دفاع میکنه ..درست فهمیدم .. اینو من در حالی که حالم داره بهم میخوره میگم … نمیدونم ولی میدونم این که بهش بگی زیاد کار جالبی نیست … میفهمی چی میگم  …. میشنیم پشت کامپیوتر و بعد از چند دقیقه ….. توی اطاق مدیر عامل شرکتم … با تعجب نگاهم میکنه … چشمامش گرد شده … از تعجبش خنده ام میگیره … و بعد به مدت دوساعت داد و قال … فحش … و در نهایت .. اینو میگه … : اقای روبینیان شما زا اینجا فقط یک جا میرید …. یعنی استعفاتون پذیرفته نیست ولی فقط یک جا میتونید برید ……

قبرستان