ماجراهای واقعی از یک دورگه عجیب

خوب بچه های کافه میدونن من زیاد اهل تعریف از ادمهای گنده توی کافه نیستم گاهی از بعضی که عمیقا از توی قلبم بهشون احترام میزارم تکه هایی مینویسم و…

 .. نمیدونم چند نفر از شما مشتریان کافه اسم جانی کشJohnny Cash  رو شنیدید ولی زمانی این مرد بت من بود … میدونید توی امریکا جانی یک افسانه بود و نمیدونم چطوره توی ایران زیاد مشهور نیست درحالی که برای ترانه های یه خواننده درجه چندم مثل کریس د برگ سر و دست میشکنن و کلی معروفه برای خودش ولی جانی بزرگ !!!… .Pocohantas  اولین ترانه ایی بود که ازش شنیدم …و مدتها توی واکمن سونی من فقط کاستی از جانی بود که ناله میکرد : Marlon Brando, Pocahontas and me آخ !!! چقدر دوستت داشتم مرد !!! چقدر دوست داشتم مثل تو بشم …. اوایلش چیزی نمیفهمیدم ولی بعد فهمیدم این داستان روح سرگردان منه … جانی کش توی امریکا یه افسانه است و برای من همیشه همون چهره محبوب با اون گیتار قشنگش …و صدای روحانیش … من شبهای زیادی توی جاهای مختلف دنیا با این ترانه گریه کردم…خوب اینطوریه دیگه …بچه بودم گریه نمیکردم …وقتی کتک میخوردم ..با شیلنگ قرمز ولی بعد با شنیدن یه ترانه گریه ام میگرفت…شاید فشارهای زندگی منو خرد کرده بود ..شاید خسته بودم …شنیدن صدای افسانه ایی جانی بزرگ … نمیتونم جایگاه جانی کش رو براتون شرح بدم …ولی این مرد بزرگ بود و غمگین …حتی وقتی میخندید we’ve never seen And the homeland این تیکه از ترانه پوکوهانتوس دیوانه ام میکرد …و سرزمین مادری که هیچ وقت ندیده بودیم … گریه ام میگرفت …میدونی بعضی ذاتا شاد نیستند دست خودشون نیست ..حتی توی لحظات خوب زندگیشون هم یاد کتکها و تحقیرها میافتن …یاد ظلمی که نخواسته به سرشون رفته … They killed us in our tepee انها ما رو در چادر های سرخپوستی مون کشتند …….نمیدونم چقدر ذهنیت امریکایی دارید ولی باور کنید این ترانه یه جور درد نامه است …
They might have left some babies Cryin’ on the ground آنها باید کوچولوهایی رو با چشمان اشکبار و گریه کنان روی زمین جا گذاشته باشند …. کاش میدونستید این ترانه چی رو فریاد میزنه .. We’ll sit and talk about Hollywood
And the good things there for hire
و این تیکه که حماقت ادمهایی رو فریاد میزنه که وقتی دیگران رنج میکشن اونها نشستن و دارند مزخرف میگن …کنایه عجیبی بود …میدونید ..کنایه عجیبی بود…جالبه که بعضی ها خودازاری دارند ..مثه من …گاهی خنده ام میگرفت چقدر در روز این ترانه رو از یک واکمن سونی گوش میدادم …… و جانی بزرگ در سال 2003 درگذشت … ترانه دیگه اش که روانی میکرد ..ترانه … Hurt  بود …

 I hurt myself today
To see if I still feel
I focus on the pain
The only thing that’s real
The needle tears a hole
The old familiar sting
Try to kill it all away
But I remember everything

شاید باورتون نشه ولی در طی 50 سال فعالیت موسیقیایی بیشتر از 90 میلیون البوم ازش فروخته شد(خیلی ها هم ادعای خوانندگی دارند.حالا ببینید کی اسطوره است و لایق کلمه استاد )) …جانی برنده جایزهGrammy  شد که یه چیزی معادل اسکار در جهان موسیقی به شمار میاد … جانی یه اسکاتلندی بود که البته خون چروکی هم در رگها داشت … میدونید …سرخپوستهای چروکی … برای همین خودش رو یه آمریکایی بومی حساب میکرد و توی خیلی از مصاحبه هاش به این نکته اشاره داشت …

جانی اهل ارکانزاس بود …و در 12 سپتامبر 2003 جانی بزرگ در نشویل تنسی درگذشت …وقتی خبر مرگش رو شنیدم ..ناخوداگاه ..بدون اینکه بخوام اشک از چشمام جاری شد و همیشه باشنیدن صدای جانی افسانه ایی گریه ام میگیره …الویس یا خیلی های دیگه هرگز نتونستند جایگاه جانی رو توی موسیقی بگیرند …

جانی عزیز بخاطر همه لحظات زیبایی که به ما هدیه  دادی ازت ممنونیم ..جانی عزیز امیدوارم همیشه محبوب و بزرگ باشی هرجایی که هستی

جانی کش و ریچارد نیکسون

این محبوب ترین عکس جانی کش بود ….

ازت ممنونم جانی بخاطر همه لحظات خوبی که با صدای گرم و مردونه ات داشتم و دارم …

تا بعد …

وقتی میگم تا بعد هستم